سفره هاي افطار به ملکوت اعلي پيوست

شنبه 15 مهر 1385 , ساعت 9:29 صبح

ماه مبارک هم آومد و به نيمه رسيد. يه دل غافل يادته چقدر واسه اومدنش بي تابي مي کردي و توي فکر جبران سال قبل بودي، مي دونم يادته و هنوز از ياد مبارکت خروج نکرده

ولي خودمونيم اين تجملات هم حسابي حال و هواي ماه رمضان رو کيشميش و قمر توي اقرب کرده، ها! منظورم رو که گرفتي، آره، هيچ وقت يادم نمي ره وقتي بچه بوديم هر روز خونه يکي افطاري دعوت بوديم و آرزو مي کرديم کاشکي يه روزم با مامان و بابا و خواهر و برادر سر سفره بشينيم، يه جمع خونوادگي. اما امروز که نگاه مي کنه مي بيني انقدر مردم اين افطاري ها را بهش زرق و برق مي دن و چند نوع چند نوعش مي کنن که مهمون حبيب خدا هنوز افطاري از گلوش پايين نرفته فکر بدبختي هاي جواب افطاري پس دادنه، فکرش رو بکن و خودت کلات رو قاضي کن، کي ديگه مي تونه با اون افکار تجمل گرايانه و کم نياوردن و دهن مردم رو بستن و گوشت کيلويي 1700 يا 1800 تومان مهموني بده، واله با اين گروني سفره کريمان جمع شد چه برسه به ضعيفان.

نمي دونم توي کجاي دين مبين اسلام سفارش شده ايها الناس روزه دار! اگر خواستي افطاري بدي و ثواب ببري و خدا و خلق خدا ازت رازي باشن کمتر از چند نوع قضا و چند نوع دسر و از اين جور چيزها سر سفره افطار نياري، خدا قهرش گرفته، ما که بندشيم ببين کجاييم.

يه جورايي دلم داره واسه نسل بعدي ها مي سوزه، طفلکيا، فکر مي کنم ديگه بايد سراغ سفره هاي افطار فک و فاميلي رو از کتاب تاريخ يا موزه تاريخ ايران باستان بگيرن.

اما به خدا اين دورهمنشيني ها حيف بود (فاتحهههههه، خدا بيامرزدش) که خودمون با دستهاي خودمون کرديمش زير خاک، به جون شما نباشه به جون اونايي که جون و خون مردم رو توي شيشه مي کنن حيفه، واله حيفه.

خلاصه مخلص کلام، ما که بار گران بوديم و رفتيم، ولي بد نيست يه نگاهي به ساده زيستي هاي الگوهاي دينمون کنيم، از اينجا به بعد زبونو عقلم قاصرِ

نوشته شده توسط سکوت سايه ها | نظرات ديگران [ نظر]

ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ