دل، سرچشمه حکمت است . [امام علي عليه السلام]
سه‏شنبه 18 مهر 1385 , ساعت 12:10 عصر

 


شايد خيلي از شما دوست داشته باشيد حداقل يه تخته فرش توي خونه داشته باشيد و روي اون دراز بکشيد و خيالتون رو در گل بته هايش غرق کنيد و يا روي آن بشينيد و بريد تا عالم ناکجا آباد را سير کنيد. فرش دستباف زيبا است. به زيبايي برگ گل و به زيبايي پادشاه فصل ها. اما شده تا حالا به اين فکر کنيد که فرش دستباف از کجا آمده؟ بافنده اش کيه؟ اصلاً فرش رو چند مي فروشه؟ حتماً درآمد زيادي داره، آخه شنيده ايم فرش ايراني رو تو اروپا و آمريکا و شرق آسيا رو هوا مي زنند.


                                                    


اما اي دوست! شايد آنچه در ذهن مي گذراني با حقيقت فاصله چند ده هزار کيلومتري داشته باشه، من خودم چند سال بافندگي مي کردم  و مي دانم اونا با چه مشکلاتي روبه هستند. از صبح علي الطلوع بعد از خروس خون بلند مي شن با گفتن يه بسم الله مخلصانه مي رن روي دار قالي و تا شب بکوب مي بافند. حالا حساب بکن يه مادر هم بايد مهر مادريش رو به بچه اش برسونه هم بايد پخت و پز و نظافت بکنه و هم بايد قاليبافي بکنه، خدا مي دونه اگه تا شب نبافن محتاج ديگران مي شن و مجبورن بي خيال عزت و غرورشون بشن، تازه بهداشت تن و روان رو که به اين جريان اضافه کني که ديگه مي شه فيلم هندي، فکرش رو بکن از صبح تا شب کوچيک و بزرگ، پير و جوون همين طور بايد يکسره چشم به رنگ هاي تند و نرم بزنند به نظرت چشمي ديگه واسه اونا باقي مي مونه يا نه؟ که متاسفانه همشون توي سن ميانسالي يا آب مرواريد مي يارن يا بايد عينک ته استکاني بزنند، يکي ديگر از مشکلات بهداشتي ريشه هاي معلق در هواست که سم مهلکي براي گلوست، يا چندين ساعت سيخ نشستن که بين مهره ها فاصله مي اندازه، يا رعشه اي که در پيري به سراغشون مي ياد.


                                              


متاسفانه نه توي صنف دستبافان فرش و جاجيم و گليم بلکه توي تموم اصناف واسطه ها و دلالان هستن که نونشون چربه و کارگران بيچاره و مستحق. يه فرش دستباف (کرک يا پشم) که 6 يا 7 ماه وقت مي بره خيلي براي قاليباف داشته باشه 600 يا 700 هزار تومان! به نظرت اين کفاف يه خونواده 6،5 نفري رو مي ده. ديگر بافته هاي فرش که توسط ديگر کشورهاي توليد مي شه، جاي فرش دستباف ايروني رو گرفته، اين در حاليه که ايران هنوز در توليد اين محصولات جديد حرکتي انجام نداده و سازمان ميراث فرهنگي ، گردشگري و صنايع دستي و وزارت بازرگاني که جدي ترين متولي اين کارند بايد اقداماتي جدي مثل تهيه نقشه هاي زيبا و نياز سنجي شده از بازار خارج، رنگ هاي با دوام و خوش رنگ تر و خارج کردن کارگاه هاي خانگي از بن بست و تبديل آنها به کارگاه صنعتي انجام بدند


                                    


مسئولين بدانند جوانان امروزي روستايي ديگه علاقه اي به قاليبافي ندارن چون مي دانند نه درآمد درست و حسابي داره و نه سلامتي براي آدم مي ذاره. پس چه خوبه آقايون دلسوز يه فکري به حال اين هنر مهجور مانده بکنن، خلاصه يه روزي مي شه که افسوس مي خوريم، مطمئن باشيد. شما چي فکر مي کنيد؟



ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ